Hamilelik karnı, bebek ile "büyük çocuk" arasındaki o tatlı anı temsil eder; bebeğin hala tombul bacakları vardır ama çoktan oturma odasında koşuşturmaya başlamıştır ve kimse ona yetişemez.
Anne ve baba için bu sadece bir ritüel değil, çocuğun ilk gerçek "küçük bayramı"; büyükanne ve büyükbabaların, sevdiklerinin ve bol kahkahanın bir araya geldiği bir dönemdir.
olarak çalışırken Sofya'da yerel ve aile fotoğrafçısı bu günün sadece telaş ve yemek pişirmeyle değil, aynı zamanda fotoğraflarla da ölümsüzleştirilmesinin aileler için ne kadar önemli olduğunu görüyorum. Yıllar sonra büyümüş çocuğunuza gösterebileceğiniz türden fotoğraflar:
"Bak, işte burada kalem yerine rulet çarkını seçti ve yine de üniversiteye girdi." 😄
Secde nasıl yapılır – bir ders kitabına göre değil, gerçekte
Gün genellikle senaryo kadar basit ama anlarla dolu geçer:
Hazırlık – anne ve büyükanneler sofrayı kurar, yiyecekleri seçer, pastayı yerleştirir.
Misafirlerin gelişi – kucaklaşmalar, hediyeler, "bakalım bu küçük çocuk ne kadar büyümüş.".
Büyük an – havlu üzerinde veya özel bir yolda çıplak ayaklar, masanın üzerinde, evde yerde veya dışarıda çayırda bir masa örtüsünün üzerinde, tıpkı bu küçük çocuğun durumunda olduğu gibi.
Sonrasında biraz aile eğlencesi: herkesle birlikte fotoğraf çekimi, çocuk çoktan rahatlamış ve eğlenmeye başlamış durumda.
çalışırım doğal akışını değiştirmemeye ; çocuklar yönlendirilmekten hoşlanmazlar.
Onların kendileri olmalarına izin verdiğinizde, fotoğraflar en gerçekçi hale gelir.
Sıradan bir insan için bir fotoğrafçıyı "telefonuyla fotoğraf çeken bir adamdan" farklı kılan nedir?
Anneler bana sık sık şöyle soruyor: "Peki, neden özensiz bir iş için fotoğrafçı çağırdınız ki, herkes telefonlarıyla fotoğraf çekiyor, değil mi?"
Aradaki fark birkaç küçük ama önemli noktada yatıyor:
1. Siz çocuğun yanındasınız, kameranın değil
Fotoğrafçı olduğunda, anne ve baba fotoğrafları düşünmezler ; telefonlarıyla oradan oraya koşuşturmazlar, açıları ve ışığı kontrol etmezler.
Çocukla birlikte anın tadını çıkarırlar ve ben de şunlarla ilgilenirim:
Ritüelin görüntülerini elde etmek için,
Herkesin yer aldığı aile fotoğrafları çektirmek için,
Ayrıntılara sahip olmak – ekmek, nesneler, tepkiler.
2. Ben "kareler arasındaki" şeyleri yakalıyorum
Evet, bir "ana nokta" var - konu seçimi.
Ama şunlar arasında:
Büyükannelerin kahkahası,
babamın yorumları,
Çocuğun nereye gideceğini merak eden ifadesi,
Gerçek fotoğraflar böylece ortaya çıkıyor.
orada Bir çocuğun karakteri en çok ; dikkatli mi, dürtüsel mi, meraklı mı, inatçı mı... ve tüm bunlar bir fotoğrafta yakalanır.
3. Işık, kompozisyon ve zamanla güzelleşen anılar
Fuhuş genellikle şöyledir:
bir apartman dairesinde,
bir evde,
bir işletmede,
Bazen bir avluda/bahçede.
Işık her zaman ideal olmayabilir – lambalar, karma ışık, pencereler…
İşte profesyonel kısım burada devreye giriyor – ışığı şu şekilde ayarlamak:
Cilt doğal görünüyor
Renkler sıcak ve hoş olmalı
Ne "yağlı" gölgeler ne de bulanık yüzler.
Bunlar sadece Facebook için fotoğraflar değil, 15-20 yıl sonra gururla göstereceğiniz anılar.
Evde, restoranda veya bahçede saf bir insan olmak – hangisi daha iyi?
Sıkça sorulan soru: "Bunu nerede yapmak daha iyi - evde mi yoksa restoranda mı?"
Cevap basit: Kendinizi rahat hissettiğiniz yer.
Bu ritüel çeşitli şekillerde gerçekleştirilebilir: oturma odasındaki masada, yerde bir havlu üzerinde veya yeşil bir çimenlikte masa örtüsü ve küçüklerin yürüyeceği özel bir yol ile. Önemli olan, çocuğun rahat etmesi ve herkes için yeterli alan olmasıdır.
Evde özgür seçim imkanı
– rahat bir atmosfer, daha az insan, çocuk kendi ortamında
– fotoğraflar çok kişisel hale geliyor – çocuk odası, oyuncaklar, tanıdık köşeler.Restoranda piknik masası
– daha fazla misafir ağırlayacaksanız uygun bir seçenek
– genellikle grup fotoğrafları ve oyunlar için daha fazla alan bulunur.Bahçeli bir evde/avluda oyun parkı
– özellikle hava sıcaksa harika bir seçenek – doğal ışık, yeşillik, çocuklar için geniş alan.
– açıklık ve gölgelik alan, eğlenceli fotoğraflar çekmek için birçok fırsat sunuyor.
Bir fotoğrafçı olarak benim için "doğru" veya "yanlış" seçenek diye bir şey yok.
Önemli olan çocuğun iyi olmasıve sizin panik içinde olmamanızdır; aksi takdirde fotoğraflar kendiliğinden çekilecektir.
Benimle profesyonel saç kesimi nasıl geçer – kısaca
Genellikle şunları yaparız:
Kısa bir inceleme ve tanışma
– biraz erken geliyorum, çocuğu ve ailesini tanıyorum,
– aydınlatmaya ve ritüel için seçilen yere bakıyorum – masa, zemin veya açık alan.Belgesel tarzı bir hikaye
– Hazırlıkları, dekorasyonu, misafirlerin karşılanmasını filme alıyorum
– Sizi "oyunculuk yapmaya" zorlamıyorum – sadece gerçek olanı kaydediyorum.Ritüelin kendisi
– çıplak ayaklar, havlu veya yol, nesneler, herkesin tepkileri
– ve sonrasında sevdiklerinizle çekilen birkaç organize fotoğraf daha.Aile fotoğrafları ve oyunlar
- anne, baba, büyükanne, büyükbaba, vaftiz anne-babası, arkadaşlarla fotoğraflar
- zaman varsa - ve çocukla tek başına küçük bir "mini fotoğraf çekimi".
Proštupulnik'in sadece bugün değil, gelecek yıllarda da neden önemli olduğu
Pasta, mezuniyet, vaftiz, doğum günü...
Bunların hepsi, çocuğun ne zaman "büyüdüğünü" fark etmeden ailenin geçirdiği aşamalardır.
İlk adımlar bir geçiş anıdır ;
kollarınızda taşıdığınız bir bebekten, nereye gideceğine kendisi karar veren küçük bir insana dönüşüm anıdır.
Bu yüzden sahip olmaya değer olduğuna inanıyorum:
sadece telefon fotoğrafları değil,
ve eksiksiz bir fotoğraf öyküsü o güne ait
Eğer profesyonel bir fotoğrafçı da düşünüyorsanız..
Sofya ve çevresinde yaklaşan bir düğününüz varsa ve fotoğrafçı tutup tutmamayı düşünüyorsanız,
albümüne göz atın bu düğünün ve aile tarihinizin fotoğraflarda nasıl görüneceğini hayal edin.
Fotoğraflara bakış açınız buysa,
çocuğunuzun ilk adımlarının hikayesini birlikte anlatmaktan mutluluk duyarım. 📸✨
